Wat ik niet snap is dat er vrouwen zijn die er alles aan doen om maar niet te hoeven omgaan met hun menstruatiecyclus!

Alleen voor vrouwen met bordeaux kleurige rokken aan

Direct komen er vragen bij mij naar boven, nu ik deze zin opgeschreven heb. De waarom vraag vind ik zelf niet zo prettig. Maar wel, wat maakt het dat vrouwen koste wat kost niets willen weten over hun menstruatiecyclus? Het kennen of leren kennen van je menstruatiecyclus is niet alleen iets voor vrouwen met bordeaux kleurige rokken aan, die paardebloemen plukken voor een kopje thee of naar de maan staan te staren, mocht je dat idee hebben.

Echt niet!

Natuurlijk kan ik het mij wel voorstellen, of redenen vinden wat de reden is dat er vrouwen zijn die niets willen weten van hun menstruatiecyclus.

Is dat echt alleen de pijn, de extreme pijnen, of een krampje hier en daar, of het niet kunnen functioneren meer als ze niets doen tegen de menstruatie?

 

Angst

Nee, dat geloof ik niet. Is het dan angst? Of geen zin in? Baal je van al dat bloed? Dan denk ik direct, hoezo geen zin in. Wanneer heb je er dan wel zin in? Of was je liever een jongetje geworden? Of is het de angst en pijn die je moeder had, toen zij menstrueerde?

Wat is het dat vrouwen massaal naar de pil of een spiraal grijpen? Het meest voor de hand liggende reden is de anticonceptie, waarvoor de pil en spiraal bedoeld is. Ik snap het.

Maar toch, je begrijpt vast wel wat ik bedoel. De pil en spiraal puur en alleen gebruiken omdat je dan geen menstruatie meer hoeft te hebben of überhaupt iets hoeft te voelen? Het is mij een raadsel.

 

“Ik dacht dat ik doodging”

Eerlijk is eerlijk, ik had dit ook. Ik wilde niets liever dan never ever nooit meer, maar dan ook echt niets meer weten van mijn menstruatie. ‘Haal dat ding er maar uit’, zei ik eens tegen mijn moeder. En weet je, het was angst, ik was bang. Ik was bang dat ik doodging.

Ik weet nog dat ik, jaren geleden gelukkig, een gevoel van een zweetaanval dat opkwam, naar de wc moest (ja, poepen) en buikkrampen tegelijkertijd kreeg net na het douchen. Als een speer heb ik mijn mobiel gepakt en ben op de grond gaan liggen. In mijn blootje, want ik kwam net onder de douche vandaan en had nog geen tijd gehad om mij aan te kleden. Dit overviel mij dus volledig.

 

Een paardenmiddel

Terwijl ik daar lag, legde ik mijn handen op mijn buik, want ondertussen had ik geleerd om mijn handen op mijn buik te leggen om contact te maken, te leren ontspannen en om vanuit mijn buik te kunnen ademhalen. Toen gebeurde iets heel vreemds met mij. Ik voelde tintelingen in mijn benen en armen. Een heel eng gevoel. Ik wist niet wat ik moest denken of voelen, wel dat dit doodeng was. Ik belde direct mijn moeder, zij was op haar werk. Ze moest meteen komen. Ondertussen voelde ik mijn benen en armen niet meer, ik had buikkrampen en lag bloot op de grond in de keuken van mijn kleine honderd jaar oude huisje in Deventer. Niemand in de buurt, ik woonde destijds alleen. Daar lag ik dan….

En nu?

Van alles ging door mijn hoofd, want ik moest ook naar mijn werk, ik moest een presentatie geven, ik was al een keer ziek geweest die maand (migraine) en nu dan….

Mijn moeder werkte destijds vlakbij waar ik toen woonde en snelde zich naar mij toe. Ze had bij het weggaan tegen een collega gezegd dat ik zo’n pijn had van mijn menstruatie en dat ik op de grond lag. Mijn moeder werkte en nu nog steeds in het ziekenhuis en die collega gaf haar een pil mee, zo’n paardenmiddel, ken je vast wel. Ze kwam bij mij thuis en zag mij in de keuken liggen, ze schrok zo, en raakte een beetje in paniek. Waardoor ik op mijn beurt haar weer ging geruststellen. ‘Komt goed, ma, doe rustig aan. Ik moet even blijven liggen en geef me maar die pil en een nat washandje (voor op mijn hoofd) en dan komt het wel goed’.

Het zweten stopte, ik had het koud, rilde helemaal, tja wat wil je ook, bloot op de grond liggen, en voelde langzaam dat deze pil ging werken.

 

EN DOOR…

Gelukkig mede door dit paardenmiddel stond ik weer na 10 minuten en kon ik weer douchen, aankleden om daarna mijn dag verder af te maken. Op de fiets naar mijn werk en op tijd zodat ik nog een presentatie kon geven.

Je begrijpt dit geen scenario is, wat je elke maand mee wilt maken. Al met al heb ik dit drie keer meegemaakt, op verschillende tijdstippen, ook een keer midden in de nacht. Voor mij was dit echt een drijfveer om te onderzoeken waardoor ik dit kreeg. En hoe kan ik hier anderen mee kon helpen.

Later in 2009 raakte ik zwanger en eind 2009 beviel ik van mijn dochter Sara. Een blije gezonde blonde meid. Ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen dat zij hetzelfde mee zal maken als wat ik meegemaakt heb in mijn menstruerende jaren. Je krijgt vaak een soortgelijke menstruatiecyclus als dat van je moeder en dus ook je oma.
Je kunt dit veranderen!

 

Nee! Dit was genoeg, het kan ook anders, het moet anders

Onze menstruatiecyclus is het meest natuurlijke proces dat er bestaat. Dat realiseren vrouwen zich te weinig. Ook weten we vaak niet dat wanneer je juist je cyclus kent, de verschillende fasen en dat geen dag hetzelfde is in het leven van een vrouw. Doordat onze hormonen elke dag een andere hoeveelheid hormonen produceren. Door het leren kennen van je menstruatiecyclus leer je ook je krachten, je empowerment, kennen.

Hoe gaaf is het, als jij je cyclus kent en jij daarmee ook jezelf leert kennen! Met deze kennis kun je ook je dochter(s) en andere vrouwen delen. Trouwen ook voor vrouwen met jongens is dit belangrijk. Deze jongens leren ook vrouwen kennen in hun leven. Leer jij als moeder je jongens over de menstruatiecyclus, dan leren zij hiermee ook vrouwen begrijpen in hun leven.

Wat te denken van je partner en andere huisgenoten. Zo zul je snel herkennen dat tijdens jouw menstruatie een pittig gesprek voeren met je puberdochter niet aan te raden is. Wacht daar een paar dagen mee, tot na je menstruatie en dan vloeien de woorden die je tegen haar wilt zeggen voila zo je mond uit.

 

Nu stop ik met schrijven, want ik kan wel uren door gaan. Gelukkig heb ik een boek geschreven waarin ik niet alleen mijn verhaal over de menstruatie deel maar ook de ervaringen van andere vrouwen en ook allerlei kennis met je deel. Het is een boek die ik had willen hebben toen ik 12 jaar was.

LEER JE MENSTRUATIECYCLUS KENNEN!!

Nu met alle kennis, onderzoek, door voeding anders in te zetten (met de fasen van mijn cyclus eten), om te gaan met stress en mijn menstruatiecyclus goed heb leren kennen, heb ik wat ik hierboven heb beschreven gelukkig niet meer hoeven meemaken.

Daarbij komt dat ik mijn twee wekelijkse migraine aanvallen hebben kunnen ombuigen naar nu hooguit 3x per jaar.

Herken je dit? Heb je hier vragen over? Mail mij gerust.

Groetjes, Saskia

BESTEL HIER HET BOEK ‘HOE OVERLEEF IK MIJN MENSTRUATIE?’