Samen met mijn dochter naar school lopen. Zonnetje erbij, bloemen staan in bloei, bomen en struiken zijn groen en weelderig en dan wandel ik met mijn dochter naar school. Dit gebeurt niet alle dagen, meestal als ik de ochtend vrij ben.

Onze school is niet heel dichtbij huis, vaak springen we op de fiets, dat is sneller, maar een kwartiertje wandelen is prima te doen. De vragen die Sara mij dan stelt, of verhalen die ze deelt met mij, zijn goud waard. Heerlijk ontspannen. Wij hebben dan echt de leukste gesprekken over wat belangrijk is in haar leven: “de jongens uit mijn klas zijn echt stom”, “Heb jij altijd een kindje gewild, mam?”, “Als je zenuwachtig bent, krijg je dan bloed (word je dan ongesteld?)” of “ik heb zo’n zin in morgen, want dan gaan we op schoolreisje, ga ik naar kinderkoor en savonds ga ik op kamp van de scouting”. Allemaal verhalen daarom heen wat haar bezighoudt.

I LOVE IT.

Het zijn vaak vragen en verhalen die ik anders niet van haar zo snel zou horen. Quality time voordat de hectiek van de dag begint. School, kinderen, spelen, opdrachten, werk, vergaderen etcetera. En na school is het vaak spelen, de BSO of aan tafel eten en direct door naar het zwembad voor waterpolo. Niet ik hoor, Sara zit op waterpolo, de bikkel.

Geef mij een ochtendje wandelen met mijn dochter naar school. Ik probeer dat sowieso één keer in de week te doen.

Waar kijk jij naar uit?

Warme groet, Saskia